Moja babcia zapisała swój dom sąsiadce, a mnie zostawiła tylko swoją

— To znaczy, że dokładnie wiedziała, co robi.

Dorastałam w tym domu. Po śmierci mamy zostałyśmy tylko z Rose. Przejmowała moje szkolne ubrania, gdy brakowało pieniędzy, a raz została do północy, żeby dokończyć moją suknię balową, bo nie chciała, żebym czuła się mniejsza od innych.

Ta maszyna do szycia karmiła nas w sposób, który nie miał nic wspólnego z jedzeniem.

Prawnik wszedł, zamknął drzwi i usiadł.

„Dziękuję za przybycie” – powiedział. „Zaczynamy”.

Wymieszał liście.