Siergiej spuścił wzrok.
— Tęsknię za tobą, Arina. Czasem myślę, jakby to było, gdybym wybrał inaczej.
— Tej nocy — odpowiedziała — dokonałeś wyboru. Tylko nigdy tego nie wypowiedziałeś na głos.
Trzy osoby stały razem, dzieląc różne wersje wspólnej przeszłości. Arina uśmiechnęła się uprzejmie:
— Muszę już iść. Dbajcie o siebie.
Wsiadła do samochodu, ręce lekko drżały, ale nie z bólu, lecz z poczucia, że ten rozdział jest już zamknięty.
Tamtej nocy Katja podała jej kieliszek wina:
— Jak się czujesz?
— Zdezorientowana — odpowiedziała Arina — ale w spokoju.
— A Michaił? Powiedziałaś mu, co czujesz?
— Śmialiśmy się. — Uśmiechając się: — Nie muszę już walczyć sama. On był przy mnie od początku.
Życie czasem oddziela cię od wszystkiego, by pokazać, kim naprawdę jesteś. Arina myślała, że tamtej nocy straciła wszystko, ale teraz wiedziała, że to był dopiero początek.
