Anna wyszła i zamarła na pół sekundy, gdy mnie zobaczyła. Jej uśmiech wyglądał na wymuszony.
Zapytałem swobodnie: „To twoja córka?”
Zawahała się, po czym skinęła głową. „Tak.”
Coś w jej oczach zamigotało — być może strach.
Codziennie moja córka wracała ze szkoły i mówiła: „U mojej nauczycielk
Tej nocy nie mogłam spać. Moje myśli krążyły bez końca. Przez kolejne kilka dni celowo przychodziłam wcześniej, ale dziewczynki nigdy nie było. Za każdym razem Anna miała inną wymówkę.
Zrobiłem więc coś, czego nigdy bym się nie spodziewał.
Pewnego popołudnia poprosiłam bliską przyjaciółkę, aby odebrała moją córkę, podczas gdy ja czekałam w pobliżu, ukryta przed jej wzrokiem.
I wtedy to zobaczyłem.
Podjechał znajomy samochód.
Mój teść wyszedł.
