Następnego dnia poszłyśmy razem do banku. Doradca spokojnie nam wszystko wyjaśnił.
W dniu rozwodu Ion nie wpłacił 2.760 zł. Wpłacił 276.000 zł.
I z jakiegoś powodu, którego nikomu nie wyjaśnił, powiedział mi inną kwotę.
Może z dumy. Może, żeby wyglądać na „hojnego”, choć tylko pozornie. Może dlatego, że nie miał odwagi powiedzieć mi prawdy.
A może myślał, że nigdy się nie dowiem.
Podpisałam dokumenty drżącą ręką.
W kolejnych dniach moje życie zmieniło się radykalnie.
Zostałam hospitalizowana. Otrzymałam leczenie. Zaczęłam jeść normalnie i spać bez strachu.
Moją pierwszą troską nie było kupowanie rzeczy. Było wynajęcie czystej, jasnej kawalerki blisko szpitala.
Kupiłam prawdziwy stół. Dobre łóżko. Grubą kołdrę.
Proste rzeczy, ale dla mnie były luksusem.
Kiedy Ion się dowiedział, zadzwonił.
Po latach milczenia.
