— Ty bezużyteczny bachorze! — syknęła Evelyn, chwytając dziewczynkę za ramię tak mocno, że palce zbielały. — Myślisz, że milczenie cię uratuje? Myślisz, że ta służąca cię ochroni? Jesteś nikim!
Milczenie małej Lily
Naomi wbiegła między nie, zasłaniając dziecko własnym ciałem.
— Proszę ją puścić! — krzyknęła. — Ona jest dzieckiem!
Evelyn zaśmiała się pogardliwie.
— To moja córka. Mogę ją wychowywać, jak chcę. A ty? Ty jesteś nikim. Jutro cię tu nie będzie.
Tej nocy Naomi nie spała. Wiedziała, że jeśli odejdzie, Lily zniknie na zawsze w mroku milczenia. Musiała działać. Zaczęła przeglądać monitoring, który Jonathan zainstalował „dla bezpieczeństwa”. Większość kamer w pokojach była wyłączona przez
