W tym momencie poczułam, jak cała atmosfera w pomieszczeniu się zmienia, jakby ktoś otworzył drzwi na zimne powietrze. Ludzie przestali jeść, przestali mrugać, po prostu gapili się na mnie, zastanawiając się, dokąd zaprowadzi ich ta historia.
„A ponieważ prawda to jedyna rzecz, którą naprawdę szanuje się w rodzinie” – kontynuowałam – „chcę wam pokazać, co napisała moja babcia Elena – kobieta, która zbudowała ten fundament nie łatwymi pieniędzmi, ale latami poświęceń, pracy i łez”.
Otworzyłam teczkę, a mikrofon poniósł mój głos w każdy zakątek sali.
