„Moja mama tylko pomaga! To rodzina!”
„Rodzina nie funkcjonuje na zasadzie przymusu” – odpowiedziała.
Weszli. Zajrzeli do łóżeczka Mary. Sprawdzili lodówkę. Dokumenty. Mój grafik pracy.
Usiadłam, trzymając córkę na rękach.
Nikt mnie nie oceniał. Nikt mnie nie ganił. Po raz pierwszy ktoś mnie posłuchał.
Po ich wyjściu Alex osunął się na kanapę.
„Jak mogłaś to zrobić?” – wyszeptał.
Spojrzałam na niego bez złości.
