Emma spojrzała nerwowo w górę.
„Czy on jest w porządku?”
Megan uśmiechnęła się delikatnie.
„Będzie.”
Emma przytaknęła.
A po raz pierwszy od tamtego strasznego dnia…
Wszyscy w końcu odetchnęli.
Mój syn i jego żona poprosili mnie, żebym zajął się ich dwumiesięcznym dzieckiem, podczas gdy poszli na zakupy. Ale bez względu na to, jak go trzymałem lub próbowałem uspokoić, wciąż płakał niekontrolowanie. Natychmiast wiedziałem, że coś jest nie tak. Kiedy podniosłem jego ubranie, żeby sprawdzić pieluszkę… zamarłem. Było tam coś… coś niewiarygodnego. Moje ręce zaczęły drżeć. Wziąłem go i natychmiast ruszyłem do szpitala.
