Działałam ostrożnie. Następnego ranka skontaktowałam się z działem ds. oszustw bankowych i spokojnie wyjaśniłam, że członek rodziny uzyskał dostęp do mojego konta bez pozwolenia. Konto zostało natychmiast zamknięte, a ja otworzyłam nowe, którego Sena nie mogła dotknąć.
Potem zadzwoniłam do rodziców. Powiedziałam, że praca staje się nieprzewidywalna i muszę tymczasowo wstrzymać pomoc finansową. Mama westchnęła z takim rozczarowaniem, że wydawało się, iż zrujnowałam cały jej rok.
—Wygląda na to, że teraz twoja siostra będzie musiała radzić sobie sama — powiedziała surowo.
Idealnie, pomyślałam.
Czekałam.
W kolejnym miesiącu tata zadzwonił zaniepokojony:
—Maro, twoja siostra mówi, że ma problemy finansowe. W tym miesiącu nie mogła wysłać pieniędzy. Wiesz, o co chodzi?
—Nie, tato. Niech zapytają ją bezpośrednio.
W drugim miesiącu pojawiły się wymówki. W trzecim Sena była już zdesperowana: telefony, wiadomości, głosy na czacie pełne przeprosin.
Zrujnowałam to, wiem.
Zapłacę, obiecuję.
Proszę, Maro, nie mów o tym rodzicom. Zniszczyłoby ich to.
