Lucas pobiegł do pokoju. Drzwi wejściowe były zamknięte od środka.
Nie odeszli.
Za nim rozległ się trzask.
Owdowiały ojciec zobaczył starszą parę porzuconą na przystanku autobus
— Nie powinieneś był tego wcześniej widzieć.
Lucas się odwrócił. Mężczyzna stał w drzwiach kuchni. Nie wyglądał na kruchego. Nie wyglądał na zmęczonego. Jego wzrok był stanowczy i jasny.
Kobieta pojawiła się tuż za nimi, trzymając coś w rękach.
Telefon komórkowy. Nagrywanie.
„Kim jesteś?” – zapytał Lucas, starając się zachować spokój. „Dlaczego masz moje zdjęcia?”
Zrobiłeś kilka kroków do przodu.
— Nazywa się Lucas Andrade. Ma trzydzieści cztery lata. Wdowiec od trzech lat. Niekarany. Stabilna praca. W przeszłości anonimowe darowizny na rzecz lokalnego schroniska dla dzieci.
Lucasowi krew się ścięła.
Czy to jest jakaś groźba?
