„Nie zrobimy tego” – powiedziała. „To znaczy, nie zrobimy tego. Ani wspólnego miejsca, ani wspólnej ceremonii, ani niczego takiego”.
„Najpierw muszę zadzwonić do Hannah” – powiedziałem – „i dowiedzieć się, co się właściwie stało”.
Clare skinęła głową, sięgnęła po swój telefon i zaczęła coś pisać. Nie pytałem co.
Wykręciłem numer lokalu. Hanna odebrała po drugim sygnale.
„Lakefront Events, tu Hannah.”
„Hannah, tu Nathan Hayes. Właśnie dostałem twój e-mail w sprawie aneksu do umowy.”
Pauza po jej stronie. Dźwięk klikania klawiszy.
„O tak. Twoja mama dzwoniła dziś rano. Bardzo nalegała. Powiedziała, że to rodzinna tradycja, żeby dzielić miejsce na wesele”.
Tradycja rodzinna. Nie mieliśmy żadnej tradycji rodzinnej poza tym, że moja matka znajdowała kreatywne sposoby na wydanie pieniędzy, które już przeznaczyłem na inne rzeczy.
„Ile zapłaciłby mój kuzyn?” – zapytałem.
„Połowa. Czternaście tysięcy za sztukę. Twoja mama powiedziała, że z chęcią pomożesz rodzinie.”
Podekscytowany. Jasne.
„A jaka jest nasza polityka anulowania rezerwacji?”
Kolejna pauza, tym razem dłuższa.
„Hm, pozwól, że to sprawdzę. Sekcja 12.4. Anulacje z wyprzedzeniem powyżej 60 dni obejmują zwrot 75% wpłaconych depozytów i płatności.”
„Ile dni zostało nam na odchodne?”
„Sześćdziesiąt osiem dni, panie Hayes.”
Zrobiłem obliczenia. Do tej pory zapłaciliśmy 18 000 dolarów – zaliczka plus pierwsza rata. Siedemdziesiąt pięć procent zwrotu to 13 500 dolarów.
„Dziękuję, Hannah. Oddzwonię.”
„Czy wszystko w porządku?”
„Tak będzie”. Rozłączyłem się.
Clare obserwowała mnie zza kuchennej wyspy.
„Jakie są zasady anulowania rezerwacji?” – zapytała.
„Zwrot siedemdziesięciu pięciu procent, jeśli anulujemy teraz”.
Nic nie powiedziała. Nie musiała.
Mój telefon zawibrował. Wiadomość od mamy.
Widziałeś maila od Hannah? Jestem taka podekscytowana. Jessica jest zachwycona. Wpadnij dziś na kolację. Uzgodnimy szczegóły.
