„Co…?” wyszeptał agent.
„Delta, podłącz się! To rozkaz!” krzyknęła Valeria i po raz pierwszy jej głos lekko się załamał.
Pies nie posłuchał. Przywarł jeszcze mocniej do Dona Ernesta, jakby go osłaniając.
Policja wydała rozkaz, aby pies policyjny zaatakował starszego weteran
Nastąpiła sekunda, ledwie sekunda, kiedy wszyscy zrozumieli coś przerażającego: zagrożeniem nie był starzec. Zagrożeniem była prawda, której nie dostrzegali.
Don Ernesto powoli podniósł ręce, otwierając dłonie.
„Proszę... Nie rozumiem” – powiedziała szeptem. „Spójrz... spójrz na niego. On nie robi nic złego”.
Owczarek niemiecki zerknął na niego z ukosa, jakby chciał się upewnić, że mężczyzna nadal tam jest. Potem znów skupił wzrok na linii broni. To była żywa tarcza.
Waleria przełknęła ślinę i lekko opuściła broń. Jej wzrok mimowolnie padł na uprząż psa. Na dole, gdzie materiał dotykał skóry, widoczna była blizna.
