Tylko głębokie zmęczenie, nagromadzone przez lata.
Dzieci natychmiast zauważyły zmianę.
— Mamo, kim jest Nenea? — zapytał zaciekawiony Matei.
Andriej poczuł ucisk w piersi.
— Nenea.
Zrobił krok do przodu, a potem się zatrzymał.
Po raz pierwszy w życiu nie wiedział, co powiedzieć.
— W czym mogę pomóc? — mruknął, wskazując na zerwane siatki.
Ioana skinęła głową, nie patrząc na niego.
— Dziękuję.
Odłożyli zakupy w milczeniu.
Ta cisza była twardsza niż jakakolwiek kłótnia.
— Czy one… są twoje? — zapytał, choć już znał odpowiedź.
