Czwartkowy poranek nadszedł zimny i szary. Ubrałam się starannie – granatowa marynarka, spodnie – zbroja, nie strój do noszenia na co dzień. David zaproponował, że pójdzie ze mną, ale odmówiłam. Cokolwiek było w tym pudełku, musiałam to najpierw zobaczyć. Sama.
Bank był nowoczesnym budynkiem ze szkła i stali. Kierowniczka, kobieta po pięćdziesiątce o imieniu Patricia, powitała mnie przy wejściu. Jej uśmiech był współczujący, profesjonalny.
„Pani Thompson, bardzo mi przykro z powodu pani straty. Pani mąż był cenionym klientem przez wiele lat”.
Poprowadziła mnie korytarzem do skarbca. Skrzynki stały wzdłuż ścian niczym metalowe zęby. Użyła dwóch kluczy – swojego i tego, który mi wręczyła – aby otworzyć skrytkę 847.
„Zapewnię pani prywatność” – powiedziała, wskazując gestem mały pokój ze stołem i krzesłem.
Skrzynka była cięższa, niż się spodziewałam. Zaniosłam ją do stołu, postawiłam na stole i przez dłuższą chwilę po prostu się w nią wpatrywałam – zwykły metal, skrywający sekrety, streszczenie małżeństwa, które, jak mi się wydawało, rozumiałam.
Potem ją otworzyłam.
W środku były teczki. Mnóstwo ich.
Pierwsza, którą wyciągnęłam, nosiła etykietę: INWESTYCJE – AKTUALNE.
Ręce mi się trzęsły, gdy ją otwierałam.
Strona za stroną strat. Nieudane zakłady, nieudane…
