W kabinie unosił się zapach znanej mi wody kolońskiej mojego ojca.
A potem usłyszałem, jak narzeczony mojej siostry powiedział cicho i pewnie: „Jak tylko zdobędziemy jej podpis, to…”
Zapomniałem jak oddychać.
„…przejęcie dokonane” – dokończył Ethan, jakby mówił o odbieraniu kwiatów.
Mój ojciec, Richard , zaśmiał się pod nosem. „Ona podpisze. Zawsze tak robi, kiedy twoja matka wywiera na nią presję”.
Żołądek ścisnął mi się tak mocno, że aż fizycznie. Pod kocem moje palce znalazły telefon. Nawet nie pomyślałam – po prostu stuknęłam w dyktafon i przyłożyłam ekran do dłoni.
Ethan westchnął. „Nie podoba mi się ten moment, panie Blake, ale pańska żona przysięga, że to czyste. Zapis o „prezentach ślubnych”, notariusz na miejscu, złóżcie to w poniedziałek”.
