Okazało się, że było tego mniej, niż się spodziewali.
Pakując, znalazłam rzeczy, które cicho kupowałam przez lata – sprzęt AGD, meble, elektronikę – przedmioty, które teściowa nazywała „własnością rodziny”. Sprawdzałam paragony. Numery seryjne. Potwierdzenia zakupu.
Były moje.
Spakowałam je starannie.
Około południa teściowa wróciła niespodziewanie. Zatrzymała się w drzwiach, szeroko otwierając oczy, patrząc na półpusty salon.
„Co się dzieje?” – zapytała ostro.
„Wyprowadzam się” – odpowiedziałam spokojnie.
Jej twarz się ściągnęła. „Nie miałam na myśli od razu.”
Spojrzałam na nią. „Kazałaś mi się wyprowadzić.”
