Później Maria poznała prawdę. Andriej nie był zwykłym motocyklistą. Był przywódcą bractwa, które nie zapominało i nie wybaczało łatwo. Człowiekiem, za którym wielu podążało bez pytania.
I który teraz opowiadał wszystkim, że jego życie należy do małej dziewczynki.
Nigdy nie powrócił do centrum.
Zamiast tego trafiła do małego, ale ciepłego mieszkania. Z własnym pokojem. Z jedzeniem w lodówce. Z nowymi rzeczami, kupionymi bez patrzenia na cenę – 300 lei, 500 lei, nie miało to znaczenia.
Andriej nie przyjął tego od razu na papierze. Najpierw zrobił coś trudniejszego.
On naprawił rzeczy.
Postawił ludzi na swoim miejscu.
