Na kilka sekund poczułem, jak powietrze w pokoju zamarza. Nie mogłem wydusić z siebie ani słowa. Zauważyła moje spojrzenie i szybko ściągnęła sukienkę z ramion.
„Proszę… nie patrz tak” – wyszeptała.
Jej głos drżał, a w oczach malował się wstyd i strach. Powoli podszedłem do niej, nie wiedząc, czy ją dotknąć, czy nie. W tym momencie poczułem, że wszystkie pytania, które zadawałem sobie w życiu, zlały się w jedno: co ta kobieta wycierpiała?
