— Mam małą sieć sklepów — wyjaśnił — potrzebuję kompetentnej kierowniczki. Chcesz o tym porozmawiać jutro?
— Dlaczego obca kobieta? — zapytała Arina.
— Bo w twoich oczach widzę inteligencję i siłę. Jeszcze tego nie dostrzegasz, ale sobie poradzisz.
Oferta okazała się realna. Po tygodniu Arina pracowała już dla niego. Początki były trudne: gubiła się w dokumentach, bała się błędów. Michaił był cierpliwy.
— Masz talent — mówił — stłumili cię swoimi uprzedzeniami. Myśl „jak zrobić to najlepiej”, a nie „jak nie dać rady”.
Arina zaczęła się zmieniać.
— Twój uśmiech jest prawdziwy — zauważył pewnego dnia Michaił. — Już nie wymuszony.
Po roku Arina zarządzała trzema sklepami. Jej pewność siebie i dbałość o detale przynosiły rezultaty, a przychody rosły.
— Przekroczyłaś wszelkie moje oczekiwania — wyznał podczas kolacji Michaił. — Jesteś dla mnie więcej niż współpracowniczką, jesteś przyjaciółką.
Arina delikatnie cofnęła dłoń.
