Każdego roku chłopiec otrzymywał anonimowy prezent, gdy najbardziej

—Czy ty… wysłałeś prezenty?

Mężczyzna skinął głową.

Nie uśmiechnął się.

Nie wydawał się dumny.

Wydawał się… ulżony.

„Nie pomogłem ci” – powiedział spokojnie. „Dotrzymałem obietnicy danej twojej matce”.

Daniel nie mógł mówić.

„Wiele lat temu” – kontynuował mężczyzna – „nie byłem dobrym człowiekiem. Wpakowałem się w kłopoty. Bardzo poważne kłopoty. Pewnej nocy… Skończyłem zraniony, samotny, przekonany, że nikt mi nie pomoże”.

Zatrzymał się.

—Twoja matka była jedyną osobą, która się zatrzymała.

Daniel poczuł zmianę powietrza.

Nie pytał, kim jestem. Nie pytał, co zrobiłem. Po prostu zabrał mnie do szpitala… i został, dopóki nie było już bezpiecznie.