Milioner, jego córka i lekcja, której pieniądze nie mogły kupić
Don Esteban García był jednym z najbogatszych ludzi w mieście — kimś, czyje nazwisko otwierało wszystkie drzwi, a decyzje poruszały całe fortuny. Jego rezydencja była świątynią luksusu: lśniące marmurowe podłogi, kryształowe żyrandole zwisające jak kaskady światła i ściany ozdobione obrazami wartymi więcej niż niejedno mieszkanie.
A jednak wśród tego przepychu było coś, czego pieniądze nie mogły mu dać — spokój.
Jego żona zmarła wiele lat wcześniej, zostawiając go samego z córką, dziesięcioletnią Isabellą — dziewczynką tak bystrą, jak i rozpuszczoną, wychowaną wśród służby, nauczycieli i przywilejów, których nigdy nie nauczyła się doceniać.
W ostatnich miesiącach Don Esteban zmieniał nianię już sześć razy. Wszystkie odchodziły ze łzami w oczach, nie mogąc znieść trudnego charakteru dziewczynki.
