Poczułem ulgę na sercu. „Co masz na myśli?”
Głos Ethana stał się spokojny i skupiony.
„Po pierwsze, potrzebujemy dowodów. Po drugie, potrzebujemy świadków. Po trzecie, musimy pozwolić mu wierzyć, że jego plan działa”.
Skinąłem głową, mimo że mnie nie widział. Właśnie o tym myślałem.
Mówił dalej. „Babciu, jeśli Dawid kupił mieszkanie na swoje nazwisko, to prawnie jest teraz jego właścicielem. Ale jeśli przelejesz pieniądze, myśląc, że je kupujesz, może to być oszustwo”.
„Oszustwo?” Słowo to zabrzmiało ciężko.
Ethan kontynuował: „Czy nadal masz dokumenty własności, które znalazłeś?”
“Tak.”
„Dobrze. Wyślij je do mnie.”
Szybko wysłałem pliki z laptopa mailem. Minutę później Ethan powiedział coś zaskakującego.
„Babciu, dokumenty są prawdziwe. On naprawdę jest właścicielem tego mieszkania”.
Poczułem, jak żołądek mi się skręca. Wtedy Ethan dodał coś jeszcze.
„Ale jest tu jeszcze coś.”
“Co?”
„Nieruchomość została zakupiona za pośrednictwem spółki.”
„Firma?”
“Tak.”
„Jaki rodzaj firmy?”
Ethan powoli przeczytał nazwę. „Walker Property Holdings”.
Zaparło mi dech w piersiach. To nie było tylko imię Davida. To było nasze nazwisko rodowe.
Ethan nie przestawał mówić. „Babciu, czy pamiętasz, że ostatnio coś podpisywałaś?”
Zastanowiłem się. Dwa miesiące temu David poprosił mnie o podpisanie dokumentów, które nazywał dokumentami podatkowymi. Powiedział, że to pomoże obniżyć podatek od nieruchomości od naszego domu. Ufałem mu, więc je podpisałem.
Poczułem ucisk w piersi. „Ethan… tak. Chyba coś podpisałem”.
W słuchawce znów zapadła cisza. Potem Ethan powiedział coś, co sprawiło, że serce zabiło mi mocniej.
„Babciu, możesz być współwłaścicielką tej firmy”.
“Co?”
„Jeśli twoje nazwisko widnieje w dokumentach spółki, to David nie może sprzedać nieruchomości bez twojej zgody.”
Moje myśli pędziły. Czy to naprawdę możliwe?
Ethan kontynuował: „Ale musimy to potwierdzić. Sprawdzę w rejestrze firmy”.
