Nie pozwoliłam sobie na przemyślenie tego. Myślenie było powolne. Strach Lily był szybki.
„Dobrze” – powiedziałem, starając się zachować spokój, żeby jej jeszcze bardziej nie przestraszyć. „Wychodzimy. Już teraz”.
„Mój mąż właśnie wyjechał w podróż służbową, gdy moja sześcioletnia
Poruszałam się tak, jakby moje ciało wiedziało, co robić, zanim zrobił to umysł. Chwyciłam torebkę, włożyłam do niej ładowarkę do telefonu, wzięłam plecak Lily i kluczyki do samochodu. Nie wzięłam płaszczy. Nie wzięłam zabawek. Wzięłam to, co ważne: dowody osobiste, gotówkę i teczkę na wypadek sytuacji awaryjnej, którą zachowałam, bo mama nauczyła mnie, żeby zawsze mieć dokumenty w jednym miejscu.
Lily stała przy drzwiach, nerwowo podskakiwała i szeptała: „Pospiesz się”.
Sięgnąłem do klamki.
I wtedy to się stało.
Rygiel, którego nigdy nie zamykano w ciągu dnia, kliknął sam z siebie.
