— Dobry wieczór, pani Andriej — powiedział mężczyzna w garniturze spokojnym, ale stanowczym głosem.
Moja mama zamrugała, zaskoczona. Nikt nie zwracał się do niej „pani Andriej” odkąd rozwiodła się z moim ojcem.
— Proszę opuścić wejście. Właściciel hotelu musi wejść.
Moja siostra zaśmiała się krótko, wymuszonym śmiechem.
— Właściciel? Pomylił pan osobę. Jesteśmy rodziną właściciela.
