Nauczycielka oskarżyła ucznia o kradzież przed całą klasą i zażądała pieniędzy od jego ojca, by „załatwić to po cichu” – ale nie wiedziała, że ojciec jest pułkownikiem.

– Nagranie sugeruje coś innego – odpowiedział spokojnie Javier.

Wśród uczniów rozeszły się szepty.

Nagranie popłynęło dalej. O 10:40 woźna weszła z wiadrem i mopem. Odsunęła krzesło i lekko uniosła torebkę, by umyć pod spodem. Przez kilka sekund znikała z pola widzenia kamery.

– Chciałbym również przejrzeć nagrania z korytarza – zwrócił się pułkownik do funkcjonariuszy. – Potrzebujemy pełnej sekwencji zdarzeń.

Z twarzy Carmen odpłynęły resztki koloru.

– Insynuuje pan, że kłamię?

– Mówię tylko, że weryfikuję fakty – odparł Javier.

Miguel García stał obok syna. Gniew, który go tu przywiódł, ostygł, zmieniając się w coś ostrego i opanowanego.

Jeden z funkcjonariuszy zabrał głos.