Mateo patrzy na ciebie znad dokumentów i uśmiecha się delikatnie.
„Wiesz” – mówi – „ludzie używali słowa „potwór”, ponieważ nie potrafili kontrolować czegoś, czego nie rozumieli”.
Kiwasz głową, przesuwając palcem po krawędzi folderu.
—A teraz? —pytasz.
Oczy Mateo patrzą na Ciebie ciepło i jasno.
„Teraz będziesz musiał nauczyć się nowego słowa” – mówi.
Kładziesz się, wydychasz powietrze i pozwalasz, aby to uczucie osiadło w twojej piersi jak prawda, która w końcu do ciebie pasuje:
Nigdy nie byłeś potworem.
Byłaś kobietą, którą próbowali zmniejszyć.
A mimo to przetrwałeś wystarczająco długo, żeby dorosnąć.
