Nastała przytłaczająca cisza. Maria zrobiła krok naprzód, zakryła usta dłonią, a potem upadła na kolana przed nim.
— Boże… twoje oczy… — wyszeptała przez łzy. — To oczy mojego syna.
W tym momencie wszystko, co zostało utracone, odnalazło się na nowo. Przeszłość już się nie liczyła, podobnie jak stracone lata czy bogactwa.
Tylko matka, ojciec i syn obejmujący się w deszczu, który zmywał ich smutki.
Po raz pierwszy od piętnastu lat Alexandru poczuł się jak w domu.
To dzieło jest inspirowane prawdziwymi wydarzeniami i postaciami, ale zostało sfabularyzowane dla celów twórczych. Imiona, postacie i szczegóły zostały zmienione w celu ochrony prywatności i wzbogacenia narracji. Jakiekolwiek podobieństwo do rzeczywistych osób, żyjących lub zmarłych, lub do rzeczywistych wydarzeń jest czysto przypadkowe i nie było zamierzone przez autora.
