Nie wiedziałem, co to znaczy.
Ale nie miałem innego wyboru.
Następnego ranka, wyczerpany i z opuchniętymi od płaczu oczami, pojechałem do małego hotelu w pobliżu historycznego centrum San Miguel de Allende. Pachniało w nim świeżo parzoną kawą i starym drewnem. Nie wyglądał luksusowo. Idealnie.
„Ile nocy?” zapytała recepcjonistka.
„Tylko jedną” – odpowiedziałem.
Podał mi terminal płatniczy. Zawahałem się. Przełknąłem ślinę. Wyjąłem metalową kartę i włożyłem ją.
Przez dwie sekundy nic się nie działo.
Wtedy wyraz twarzy recepcjonistki zmienił się diametralnie.
—Hm… proszę pani… proszę poczekać chwilę.
Zobaczyłem, jak podnosi telefon spod lady. Dreszcz przeszedł mi po plecach. Myślałem, że karta nie działa. Myślałem, że popełniłem błąd.
„Czy jest jakiś problem?” zapytałem łamiącym się głosem.
„Nie jestem pewien” – powiedział. „System zasygnalizował coś nietypowego”.
