Elena pisała poplamionymi farbą palcami:
„Już jadę. Ruch uliczny. Nie denerwuj się”.
Nie dodała, że opóźnienie wynikało z obawy dziecka przed powrotem do świata. Sofia i tak by zrozumiała – i tak przewróciłaby oczami.
Kiedy Elena w końcu zobaczyła szyld Trattorii Bellini, ścisnęło ją w żołądku, jakby znów miała siedemnaście lat, tuż przed operacją. Spojrzała na swoje odbicie w przyciemnianej szybie zaparkowanego samochodu, spróbowała wygładzić luźne loki i wzięła głęboki oddech.
No to tyle. Chodźmy.
A potem - szklane drzwi, huk, spojrzenia, opóźnienie, upokarzające uczucie, że jej obecność została oznajmiona syreną alarmową.
Sześć lat po tym, jak wyrzucono mnie z rodziny za kłamstwo
Przez dziesięć długich lat mieszkańcy mojej wioski śmiali się ze mnie
Miliarder wrócił do domu i zastał swoją adopcyjną matkę pracującą jako gosposia
Milioner, nie zapowiadając tego, postanowił odwiedzić dom kobiety, która dla niego pracowała
Mój mąż potajemnie zabrał moją kartę bankową, żeby zabrać swoją kochankę na wakacje
