—Czy mówisz, że jesteś w niebezpieczeństwie?
„Mówię, że zazwyczaj nie latam bez środków bezpieczeństwa. A dziś postanowiłem to zrobić” – odpowiedział z gorzkim półuśmiechem. „To był błąd”.
Reszta lotu minęła w milczeniu i napięciu. Alejandro pisał kilka zaszyfrowanych wiadomości na laptopie. Catalina udawała, że śpi, próbując wszystko przetworzyć.
Po wylądowaniu w mieście Meksyk, on wstał pierwszy.
„Pani Mendoza” – powiedział łagodnie. „Proszę pozwolić, że odprowadzę panią do wyjścia”.
— To nie jest konieczne, panie Rivas.
—Alejandro —sprostował.
Zawahała się, ale zgodziła się.
W hali przylotów dwóch mężczyzn w cywilnych ubraniach obserwowało ich z daleka. Alejandro zauważył ich natychmiast. Catalina dostrzegła to po ich sztywnej postawie.
„Nie patrz” – wyszeptał.
Serce Cataliny biło mocno.
