Cisza przerwała się szeptami, a potem rykiem. Kilka minut później do sali weszła policja prowadzona przez mojego prawnika. Tariq odwrócił się do mnie zdesperowany.
— Dlaczego?
— Bo czasami owca jest jak wilk, który potrafi milczeć, dopóki nie nadejdzie właściwy czas — odpowiedziałem.
Tego wieczoru wyszedłem z hotelu, nie oglądając się za siebie. Na chodniku zimne powietrze drapało mnie po policzkach, ale po raz pierwszy od dawna poczułem spokój.
Czasami najsłodszą zemstą nie jest gniew. To spokój, który przychodzi po tym, jak prawda wyjdzie na jaw.
