Ująłem jej twarz w dłonie.
— Posłuchaj mnie uważnie — powiedziałem. — Nigdy nie musisz być wystarczająco dobra dla ludzi, którzy chcą cię złamać.
Zamknęła oczy i po raz pierwszy tej nocy jej oddech się uspokoił.
Starsza dziewczynka, Lily, według podpisu, patrzyła prosto w kamerę...
Myśleli, że odejdę po cichu.
Nie wiedzieli, że przez trzydzieści lat nosiłem mundur.
Że znam prawo lepiej, niż oni znają swoje nazwisko.
Że mam przyjaciół, którzy nie zapominają przysług.
I że nigdy nie przegrywam walki, gdy chodzi o moje dziecko.
