Kiedy sąsiedzi dowiedzieli się, kogo wpuściła do domu, cała wieś ogarnęło oburzenie. Niektórzy kręcili głowami, inni mówili, że po prostu miała szczęście.
I nie to ją najbardziej uderzyło. Najbardziej uderzyło ją to, że z dnia na dzień uświadomiła sobie coś prostego: czasami ludzie o najbardziej groźnym wyglądzie okazują się bardziej wdzięczni niż ci, którzy mieszkają w pobliżu od lat, przechodząc obok, nie zauważając zimna ani samotności.
