Tata zobaczył, jak kuleję ulicą, z dzieckiem na jednej ręce i torbami z zakupami na drugiej, i zapytał: „Gdzie twój samochód?”. Kiedy wyszeptałem: „Jej mama go zabrała… powiedziała, że powinienem być wdzięczny, że pozwalają nam zostać”, tata nie protestował. Otworzył drzwi samochodu i powiedział: „Wsiadaj. Dziś wieczorem to załatwimy”. Nie mieli pojęcia, kim jest mój ojciec… dopóki nie pojawił się przed nimi i nie stracili koloru z twarzy.
Mój tata zobaczył, jak idę utykając ulicą, trzymając na jednej ręce moje dziecko, a na drugiej torby z zakupami, i zapytał:
—Gdzie jest twój samochód?
Kiedy wyszeptałam: „Jego mama go zabrała… powiedziała, że powinnam być wdzięczna, że pozwalają nam zostać”, tata nie protestował. Otworzył drzwi samochodu i powiedział: