Babcia Ana nigdy więcej nie spotkała tych trzech wilków. Ale każdego ranka znajdowała świeże ślady na skraju lasu, jako znak, że wciąż tam są, wciąż nad nią czuwają.
I tak jej historia pozostała w wiosce jako lekcja dobroci, odwagi i niewidzialnej więzi między człowiekiem a naturą – więzi, która czasem powraca dokładnie wtedy, gdy jest najbardziej potrzebna.
Niniejsza praca jest inspirowana prawdziwymi wydarzeniami i postaciami, ale została sfabrykowana dla celów twórczych. Imiona, postacie i szczegóły zostały zmienione w celu ochrony prywatności i wzbogacenia narracji. Jakiekolwiek podobieństwo do prawdziwych osób, żywych lub zmarłych, lub do rzeczywistych wydarzeń jest czysto przypadkowe i nie było zamierzone przez autorkę.
