„Otwórz ją”.
Drżącymi rękami otworzyłam kopertę. W środku był list i czek. Prawdziwy czek. Była na nim wypisana kwota, która przyprawiła mnie o zawroty głowy. 25 000 złotych.
„C… co to jest?” – wyjąkałam.
„Jej mąż zmarł sześć miesięcy temu. Wypadek w pracy. Firma, dla której pracował, została pozwana. Proces zakończył się w zeszłym tygodniu. Odziedziczyła znaczną sumę”.
Spojrzałam na niego, nic nie rozumiejąc.
„Po tym, jak jej pomogłaś” – kontynuował – „przyszła tu dziś rano. Pytała o ciebie. Powiedziała, że od bardzo dawna nikt nie traktował jej jak człowieka. Że jesteś pierwszą osobą, która nie widziała biednej matki, a matkę”.
Łza spłynęła mi po policzku.
„Te pieniądze są dla ciebie” – powiedział spokojnie. „To nie litość. To wdzięczność. I to nie wszystko”.
Wyciągnął kolejny dokument.
„Zarząd podjął decyzję o awansie. Kierownik zmiany. Lepsze wynagrodzenie. Bardziej stabilny grafik”.
