Nie jesteś zła, prawda?
Zawsze tak ciężko pracujesz.
Zaparkowałam na podjeździe i siedziałam w samochodzie przez kilka minut, ściskając kierownicę, aż zbielały mi kostki. Potem, bez namysłu, weszłam do domu, wyciągnęłam laptopa i zalogowałam się na wszystkie konta podróżne, których użyłam do rezerwacji.
Rezerwacje hotelowe anulowane. Zwrot kosztów wycieczek. Podwyższenie standardu biletów lotniczych? Nie.
Wpatrywałam się w e-maile z potwierdzeniami piętrzące się w mojej skrzynce odbiorczej, czując, jak ucisk w piersi ustępuje. Chcieli zabrać Lauren zamiast mnie? W porządku. Ale nie będą nocować w pięciogwiazdkowych hotelach ani korzystać z prywatnych wycieczek na mój koszt. Kiedy zamknęłam laptopa, ogarnęło mnie uczucie satysfakcji. Mogliby się wytłumaczyć personelowi recepcji w Paryżu. Miałam dość bycia ich wycieraczką.
Dzwony zaczęły się, gdy tylko wylądował ich samolot. Mój telefon wibrował bez przerwy, gdy rozpakowywałam walizkę – tę, którą spakowałam tak ostrożnie.
