„Zaprosili ‘Klasową Przegrywkę’ na 10-lecie matury, żeby ją wyśmiać —

Kapitan Dorian Rourke, odznaczony oficer towarzyszący jej, zawołał ponad cichnącym hukiem wirnika:

„Szanowni Państwo — proszę powstać dla komandor podporucznik Elary Whitmore, odznaczonej Navy Cross.”

Po sali rozeszły się westchnienia.

Dziewczyna, którą zaprosili, by ją wyśmiać, przybyła w maszynie wojennej.

Lecz gdy Elara spojrzała prosto w oczy czterem prowodyrom, w powietrzu zawisło głębsze pytanie:

CZĘŚĆ 2

Oszołomiona cisza w Cascadia Grand Estate przeciągnęła się w duszącą nieruchomość.

Goście, którzy jeszcze chwilę wcześniej szydzili ze zdjęcia Elary z rocznika, teraz stali sztywno, z szeroko otwartymi oczami, niepewni, jak pogodzić nieśmiałą dziewczynę z ich wspomnień z bohaterką wojenną stojącą przed nimi.

Elara przeszła przez reprezentacyjny hol — nie z arogancją, lecz ze spokojem kogoś, kto widział znacznie gorsze rzeczy niż dawni koledzy z klasy.

Jej buty stukały o marmurową posadzkę, echo odbijało się od wysokich sufitów.