— Ona jest… twoją siostrą — powiedziała mama ledwo słyszalnie.
Moją siostrą.
Czułam, jak nogi mi się uginają.
— Co masz na myśli, moja siostro? Wyrzucili mnie, bo byłam w ciąży!
Mama zaczęła płakać. Tata wybuchnął:
— Po twoim wyjściu zdaliśmy sobie sprawę z tego, co zrobiliśmy. Ale było za późno. Nie mogłem cię znaleźć.
Zaśmiałam się gorzko.
— Nigdy mnie nie szukałaś. Gdybyś chciała, to byś mnie znalazła.
Dziewczyna powoli wstała.
— Więc… jesteś moją starszą siostrą?
Skinęłam głową, niezdolna wykrztusić słowa. Złość, ból i dwudziestoletnie zmęczenie mieszały się we mnie.
— Jestem Ana — powiedziała. I… nic o tobie nie wiedziałam.
