urzona. Na jej miejscu pojawił się mały ogródek z cebulą, pomidorami i kwiatami.
Ion nigdy nie wrócił na front. Został w domu. Wybrał walkę inaczej. O godność. O swoją krew. O prawdę.
I każdego ranka, gdy jego matka uśmiechała się od progu, wiedział już na pewno jedno: czasami prawdziwym zwycięstwem nie jest przetrwanie wojny, ale ocalenie duszy.
