O swoich rodzicach, którzy się nie poddają, nawet gdy nadzieja kosztuje więcej niż jakakolwiek nagroda.
Sala ucichła.
Reflektory ogarnęły ją, a ona kontynuowała z godnością, która zadziwiała nawet najbardziej cynicznych.
— Dziś nasza fundacja cieszy się międzynarodowym uznaniem.
Ale to nie moja zasługa.
Należy się każdej osobie, która postanowiła nie pozostać obojętna.
Za każdą ofiarowaną lej, za każdy uścisk.
Kiedy rozległy się oklaski, Mihai nie wiedział, gdzie spojrzeć.
Przed nim nie stała już nieśmiała kobieta, którą przyprowadził siłą.
Była silną kobietą, promieniejącą od wewnątrz, z oczami pełnymi blasku.
Po ceremonii ważne osobistości podeszły do niej, by złożyć jej gratulacje.
Uścisnęli jej dłoń, prosili o radę, chwalili jej odwagę.
Mihai stał z boku, w milczeniu, obserwując, jak cała sala poświęca jej uwagę, której on nigdy jej nie poświęcał.
Kiedy wyszli na zewnątrz, noc pachniała mokrymi liśćmi i wolnością.
