Ludzie widzieli różnicę: Daniel nie przychodził dla pieniędzy. Przychodził, bo chciał pomóc. I to było widać.
Pewnego dnia do drzwi zapukała elegancko ubrana kobieta. Miała drogiego laptopa, który się zaciął. Daniel naprawił problem w dwadzieścia minut.
— Ile jestem panu winna? — zapytała.
— Jak pani myśli, ile?
Kobieta wręczyła mu 500 lei. Dla niego te pieniądze były ogromne. Ale ważniejsze było to, co powiedziała:
— Od jutra możesz pracować w naszej firmie. Potrzebujemy takich ludzi jak ty.
Od tego się wszystko zaczęło. Od prostego pracownika technicznego Daniel piął się w górę krok po kroku. Uczył się programowania, zarządzania, księgowości. Oszczędzał pieniądze, inwestował w swój pierwszy warsztat, potem w drugi. Aż w wieku siedmiu lat jego bliźniaki z dumą patrzyły, jak przecina wstęgę w swojej pierwszej oficjalnej firmie.
A kiedy Matei i Mihai dorośli, zajęli się biznesem. Wnieśli nowe pomysły, nowe technologie, duże projekty. Wzięli wszystko, co ich ojciec zbudował twardymi rękami, i przekształcili to w imperium warte miliony, a potem miliardy.
