Kilka godzin później, w szpitalu, lekarze powiedzieli, że kobieta wyzdrowieje. Była o krok od tragedii, ale interwencja Eleny ją uratowała.
Kiedy Daniel wszedł do pokoju, matka i córka przytulały się do siebie. Na twarzy kobiety malował się wstyd, ale i głęboka ulga.
„Nie wiem, jak ci dziękować…” – powiedziała cicho. „Straciłam pracę, skończyły mi się pieniądze i… myślałam, że będzie jej lepiej beze mnie…”
„Żadne dziecko nie jest w lepszej sytuacji bez matki” – odpowiedział Daniel, siadając na krześle. „Potrzebowałaś tylko pomocy, a nie ucieczki”.
Elena ścisnęła dłoń matki. „Obiecuję, że od teraz będę ci pomagać. Będzie dobrze”.
