David wyglądał na pewnego siebie. Klaus znów wyglądał na zdenerwowanego. A ja siedziałem cicho na krześle. Wszystko było prawie gotowe. Dokumenty wydrukowane. Przelew pieniężny przygotowany. David był przekonany, że za kilka minut zabierze mi wszystko.
Ale było coś, czego nie wiedział.
Ktoś inny miał właśnie wejść do tego pokoju. Ktoś, kto już odkrył całą prawdę.
A gdy drzwi w końcu się otworzyły, twarz Dawida zbladła.
Drzwi za nami powoli się otworzyły. Ciche biuro nagle wydało się mniejsze, jakby powietrze stało się zbyt ciężkie, by oddychać. Nie odwróciłem się od razu, ale już wiedziałem, kto wszedł.
Dawid najpierw odwrócił głowę. Jego uśmiech zniknął. Potem jego oczy się rozszerzyły.
Ethan spokojnie wszedł do pokoju, niosąc w dłoniach cienką teczkę. W ciemnym garniturze wyglądał pewnie i profesjonalnie, ale kiedy nasze spojrzenia się spotkały, uśmiechnął się do mnie delikatnie.
David zamrugał ze zdziwieniem. „Ethan, co ty tu robisz?”
Ethan delikatnie zamknął za sobą drzwi. „Dzień dobry, Davidzie.”
Dawid wyglądał na kompletnie zaskoczonego. „Co to jest?”
Ethan podszedł i usiadł na pustym krześle obok mnie. „Jestem tu jako prawny przedstawiciel mojej babci”.
W pokoju zapadła cisza. Klaus poruszył się niespokojnie na krześle. Pan Carter wyglądał na zaskoczonego.
David wpatrywał się w Ethana, jakby zobaczył ducha. „Twoja babcia?” – zapytał powoli.
Ethan skinął głową. „Tak. Margaret Walker.”
Odwrócił się i uśmiechnął się do mnie ciepło. „Witaj, babciu”.
Uśmiechnęłam się w odpowiedzi. „Witaj, kochanie”.
David spojrzał na mnie, jakby grunt zniknął mu spod stóp. „Maggie, co się dzieje?”
Spokojnie położyłam ręce na stole. „Pomyślałam, że miło byłoby dziś zabrać ze sobą prawnika, żeby mieć pewność, że wszystko jest zrobione jak należy”.
David próbował się roześmiać, ale dźwięk nie wyszedł mu najlepiej. „Maggie, to tylko zwykły zakup mieszkania. Nie ma sensu komplikować spraw”.
Ethan powoli otworzył teczkę. „Właściwie, myślę, że sprawy są już dość skomplikowane”.
Klaus nerwowo odchrząknął. „Może powinniśmy po prostu podpisać dokumenty i dokończyć transakcję”.
Dawid szybko skinął głową. „Tak, tak będzie najlepiej”.
Pan Carter przesunął papiery do przodu. „Pani Walker, jeśli jest pani gotowa, może pani podpisać tutaj”.
