Mój mózg wciąż wykonywał obliczenia. Zostały dwa miesiące. Bez pracy. Jace zapłacił większość czynszu. Miałam oszczędności, ale nie te na „niespodziewane rozstanie”.
W połowie bloku usłyszałem wilgotny, okropny świst dochodzący z alejki między barem a butikiem.
Na początku myślałem, że to pijany facet. Potem go zobaczyłem: mężczyzna leżący obok śmietnika, drgający.
Ludzie stali przy wejściu do alejki i obserwowali.
Kobieta zakryła nos. „O mój Boże, jak on śmierdzi”.
Facet w marynarce mruknął: „Nie dotykaj go. Pewnie coś ma”.
Rozejrzałem się. Nikt się nie poruszył.
